„W książce „Na nartach przez mrozy Syberii”, Krzysiek Suchowierski zabiera nas w miejsce tak rozległe i wrogie człowiekowi, że trudno sobie to wyobrazić. Krzysiek, używając surowego stylu, opowiada w pierwszej osobie i w czasie teraźniejszym o wszystkim, co spotkało go nad rzeką Kołymą, nie omijając przy tym historii tych terenów. Gdy zaczniemy lekturę, niemal możemy poczuć przenikliwe zimno. Co to znaczy 50 stopni mrozu? Oto fragment:

„Przygotowuję śniadanie na jutro. Kroję chleb i salami przy pomocy piły do drewna, kruszę zmrożoną oliwę z oliwek nożem, który służy mi za dłuto”.

Można powiedzieć, że Krzysiek jest odważny. Jednak czytając książkę, dowiadujemy się, jak wiele strachu przeżył, gdy jego wyprawę mogły zakończyć nawet drobne incydenty ze sprzętem.

Przez pryzmat mroźnej codzienności możemy lepiej poznać Krzyśka, tak jak on podczas wyprawy poznawał samego siebie. Wykazał pewną dozę dziecięcej naiwności w starciu z naturą, ale również ciekawość. Poznał ludzi, ich historie, zwyczaje, kuchnię oraz interesujące metody radzenia sobie w syberyjskiej rzeczywistości. Spotkał też niezwykłą gościnność i chęć niesienia pomocy, trudną do znalezienia w innych miejscach na ziemi. Tymi wszystkimi doświadczeniami dzieli się z nami, tak samo hojnie, jak dzielił się skromnymi zapasami jedzenia z towarzyszącym mu przez całą drogę psem. Naprawdę jest o czym poczytać.”